Coa man esquerda

En Lisboa, fronte � foz do Texo, un escritor retirado recibe un sobre que cont�n unha nota e un cartafol cheo de follas atropeladamente manuscritas. Nelas, un vello moribundo que moraba nunha residencia de anci�ns asolada pola pandemia conta os desacougantes sucesos que viviu sendo neno na s�a casa afastada da aldea e que o marcaron para sempre. Esa especie de confesi�n ou legado do vello servir� para, ademais de liberarse dun pesado lastre, descubrir un segredo que o escritor non sab�a de si mesmo. Empregando un estilo moi libre e sedutor, volve Xabier Quiroga cunha alfaia literaria baseada nun feito real. Faino cun ritmo que deixa pouco espazo para tomar alento e da man dun narrador sometido aos ditados da memoria. O lector verase introducido de forma inevitable na atmosfera abafante dun lugar inh�spito e a merc� das mesmas relaci�ns que envolven o personaxe do neno. Unha historia dura e tenra � vez, e finalmente estarrecedora, que nos achega � eterna vileza do ser humano.