🌱 Cando o que agardamos non coincide co que poden

Hai épocas do ano nas que parece que todo debería encaixar un pouco mellor: o curso xa está avanzado, as rutinas están claras, “xa saben como funciona”. E, con todo, en moitas casas ocorre xusto o contrario: máis enfados, máis cansazo, menos colaboración, máis “non podo”, “non quero”, “cústame”.

E entón aparece a sensación de desaxuste. Non deberían estar xa adaptados? Por que agora custa tanto?

Desde a Disciplina Positiva, este momento non se mira como un fallo, senón como unha invitación a revisar algo clave: as nosas expectativas.

🧠 Expectativas adultas vs realidade infantil

As persoas adultas adoitan construír as súas expectativas desde a lóxica, a experiencia e a necesidade de que as cousas funcionen:que estuden con constancia, que colaboren, que regulen mellor as súas emocións, que “xa entendan”.

Pero o desenvolvemento infantil non é lineal nin previsible.

O cerebro dos nenos e nenas segue en construción, especialmente a cortiza prefrontal, encargada da autorregulación, da planificación e do control dos impulsos.

Isto significa que:

• poden facelo un día… e ao seguinte non

• poden parecer moi capaces nun aspecto e desbordarse noutro

• o cansazo, os cambios e a presión afectan moito máis do que vemos

  
  

Cando as expectativas adultas van por diante do desenvolvemento real, aparece a frustración: neles e en nós.

🌱 A mirada da disciplina positiva

A Disciplina Positiva convídanos a axustar o foco: non preguntarnos que deberían poder, senón que necesitan agora para poder.

Non se trata de baixar expectativas por resignación, senón de facelas realistas e acompañadas. Isto implica:

• ver o comportamento como comunicación

• entender que moitas condutas non son falta de límites, senón exceso de demanda

• combinar amabilidade e firmeza: comprender sen deixar de soster

Cando axustamos expectativas, baixan as loitas de poder e sobe a conexión.

✨ Sinais de que quizais toca revisar expectativas

• aparece máis irritabilidade sen causa “aparente”

• custa máis colaborar en tarefas que antes facían

• hai regresións (sono, autonomía, emocións)

• todo parece custar o dobre

Non é que algo vaia mal. É que o sistema está pedindo un axuste.

🌷 Pequenos axustes que axudan moito

• simplificar o que non é urxente

• dividir tarefas en pasos máis pequenos

• ofrecer axuda antes de que chegue o desborde

• cambiar o “xa deberías” por “imos paso a paso”

• priorizar a relación por riba do resultado

Acompañar non é esixir menos sempre, é esixir mellor: con presenza, comprensión e límites sostidos.

🌷 E para ti, que acompañas

Ti tamén cargas con expectativas: facelo ben, chegar a todo, soster sen cansarte.E cando nada flúe, é doado pensar que estás fallando.

Un recordatorio suave:revisar expectativas non é renderse, é coidarse.E coidar o vínculo agora é un investimento enorme para despois.

Non precisas que todo funcione perfecto.Precisas estar dispoñible, humana e presente.

🌾 Un peche para respirar

Ás veces non fai falta empurrar máis forte, senón mirar con outros ollos. Cando o que esperamos se axusta ao que poden, aparece algo moi valioso: calma, cooperación e confianza.

A Disciplina Positiva recórdanos que educar non é acelerar procesos, senón camiñar ao lado.

💬 Resóache este desaxuste entre o que esperas e o que está podendo agora o teu peque? Lémoste con agarimo 🌻